Ekspozycyjna terapia narracyjna polega na chronologicznym opowiedzeniu swojej własnej historii. Pozwala to na zbudowanie własnej historii życia i zmierzenie się z traumatycznymi wydarzeniami z przeszłości, które zostały wyparte.

Terapia polecana jest każdej grupie wiekowej z powodu wykorzystywanej w niej intermodalności. Jej przebieg jest następujący:

• Na początku klient za pomocą sznurka (linia życia), kwiatów (dobre wspomnienia) i kamieni (trudne wspomnienia) wizualizuje swoją historię.
• Następnie zostają werbalizowane gorące punkty (kamienie) oraz na nowo przeżywane emocje.
• Kolejnym punktem jest budowanie znaczenia i znalezienie miejsca dla traumatycznych doświadczeń w linii życia, jak i ich akceptacja jako części historii klienta.

Jest to odmiana terapii poznawczo-behawioralnej, inspirowana procedurą przedłużonej ekspozycji. Jest to więc terapia łącząca w sobie elementy kilku podejść, ma naukowo potwierdzoną skuteczność i jest polecana jako krótkoterminowa terapia traumy.